555 Scarlatti Sonatının İncelemesi!

28 Saatlik Klavsen Dinletisi

189 okuma

1707 yılında “Ebedi kaynağım ve koruyucu tanrım olan Majestelerinin ayaklarına kapanıyorum…” cümlesi ile başlayan mektubu kaleme aldığında Scarlatti henüz 22 yaşındaydı. Ailesi ve kendisinin acınacak halde olduğunu anlatan mektup, patronu Prens Ferdinando tarafından kibarca yanıtlandı, gereği kadar altın Scarlatti’ye iletildi.

Tüm hayatı kraliyet ailelerine hizmet ile geçti. Sürekli üretmesi gerekiyordu ve o da bunu başardı. 555 klavye sonatı besteledi. Her piyanist kendi seçkisi ile albüm yaptı. Sayı çok fazla olunca albümler serilere bölündü. Dinleyici için seçim yapmak neredeyse imkansızdı. 

Sanırım dünya üzerinde hiçbir inceleme bu denli kapsamlı bir klavye sonatı külliyatını içermez. Kulak yorgunluğu yaratmaması için günde belirli sayıda eseri dinlemek zorunda kaldım. Harika melodileri ayırt ettiğim kadar sıkıcı, tekdüze tekrarları da belirttim. 

Albüm değil eser incelemesi olduğu için nesnel olabilmek söz konusu değil. Tüm sonatların bende yarattığı duyguyu ve karakterlerini yorumladığımı hatırlatmak isterim. Benim için anlamsız bir tekrardan ibaret olan eserin bir başka kulak için heyecan verici olması mümkündür. 

Mozart’ın son yedi Piyano Konçertosu’nu genel olarak dinler dinlemez ayırt edebilen bir klasik müzik severin ilk on konçertosunu hiç dinlememiş olması Mozart’ın kabahatı değildir. Kültür endüstrisi Mozart’ı – veya başka bestecileri – kategori protokolü ile “İlk Dönem” veya “Son Dönem” besteleri başlığı altında kurban etmektedir.

Scarlatti’nin 555 klavye sonatı ise bu uğraşa deyer mi bilinmez ancak günümüz albümlerinde yer alan bir tutam eseri tespit edebilmek için birilerinin 555 eseri gözden geçirmiş olması gerekiyor.

Zaman ve sabır tüketen bu yolda okurlara faydalı olan bir inceleme olmasını dilerim.

BİS Seçkisi: K 52, 83,197, 202, 319, 322, 466, 481 ve 513.

Keşfedilmemiş Güzellikler: K 144, 174, 193, 347, 362, 381, 419, 490 ve 517.

Piyano Egzersizi Olarak: K 71, 83, 117, 164, 192, 308, 375, 389 ve 514.

Zaman Kaybı Olanlar: K 189, 279, 291, 297 , 337, 351, 506 ve niceleri.


K.1

Trill’ler üzerine kurulu bir yapıya sahip olan bu ilk sonat basit motifler üzerinde dinleyici yormayan, kısa bir hikayeyi andırıyor. İki bölüm ve birer tekrardan oluşan eserin Allegro tempo ile icrası önemli zira tempo hızlandıkça trillerin zarafeti kayboluyor. Melodiyi oluşturan notaları eser bitiminde istemsiz olarak tekrar edebilirsiniz: Do-La-La!

K.2

İki elin birbirlerine yaklaştığı eserlerde melodik bir yapıya rastlamak pek mümkün değildir. Eser bütünü itibariyle bir etüt tadında ilerliyor. Presto tempo ile melodik kaygılardan çok icracının parmaklarını açmasına yardımcı olmak ister gibi.

K.3

4/4 vuruş zamanından oluşan eserin bütünü dörtlük (1 vuruş) notalardan oluşuyor ve temposu Presto. Her iki bölümün girişinde kulağı rahatsız eden kromatik inişler, klasik döneme uzanan yapı bütününe işlenmiş ‘bayağı’ birer hediye gibi. Ortalarda bir yerlerde dinleyici genç Beethoven’ı duyar gibi oluyor.

K.4

İlk bölümün sonu ile ikinci bölümün ortasında kilise çanını andıran belirgin vuruşlar, klavsenin tuşeye duyarsız seslerine inat bestelenmiş soylu virgülleri andırıyor. Bütünü itibariyle barok dönem ve ruhunu yansıtan, sıradışı bir melodi ya da kurguya sahip olmayan bu eserin temposu Allegro.

K.5

Süslemelere ve trill’lere geri döndüğümüz, bol bol onaltılık nota içeren bu eserin girişi bize Haydn sonatlarını anımsatıyor ancak devamında yazılan oktav koşuları Scarlatti’nin yine ‘egzersiz’ amacı dışına çıkmadığının ispatı niteliğinde. 17. ölçüde başlayan trill ise dinleyicide ‘bitsin artık’ hissi uyandırıyor.

K.6

Zarif bir açılış ile kendimizi sarayda düzenlenen bir dansın tam ortasında buluyoruz. Süslemeler yerine göre kulak tırmalamıyor. Scarlatti için bir tutku haline gelmiş olan kromotaik koşuları bölüm sonlarında duyuyoruz ancak yapısı itibariyle unuttuğumuz melodik cümleler bizi bu eserde karşılıyor.

K.7

3/8 zamanlı eserin girişi vals havasında ilerliyor, Scarlatti’nin olgunlaşan sonat yapısının ilk emareleri ile devam ediyor. İki bölümden oluşan eser öncekilere kıyasla iki kat daha uzun, üç ve dört sesli akorlar içeriyor ve bölüm sonlarında alıştığımız kromatik koşular yok, şaşırtıcı! 53-72 ölçüleri arasındaki bas yazımı Dussek’i hatırlatıyor.

K.8

3/4 zaman ve hüzün ile birbirlerine bağlı notalar. Allegro temposuna rağmen acele etmek yerine manzaranın keyfini sürmek isteyen piyanistleri zor durumda bırakmayacak güzellikte ilerleyen bir serüven. İlk bölümün sonunda derin baslara uzanan iki süsleme notası ile hedefe vardığımızı gösteriyor. İkinci bölümde aynı motifin farklı kurgularını dinliyoruz, oysa insan ilk bölümde yaratılan gizemin devamında şaşırtıcı bir sonuç bekliyor.

K.9

K.7 ve K.8 ile yaptığımız keşifler burada sonlanıyor ve tekrar saraya dönüyoruz. Kromatik koşular bu sefer bir anlam bütünü için yazılmış, barok dönem geri gelmiş. Hemen hemen her yer paralel üçlüler ile dolu. İkinci bölüm Bach’ın Fransız Süitleri’ni anımsatıyor ancak lüzumundan fazla yazılan triller ile barok dönem baygınlığı dinleyicinin yakasını bırakmamakta ısrarlı. Güzel ve farklı bir şeyler duyar gibiyiz.

K.10

Eserin 22. ölçüsünden itibaren duyulan hızlı adımlar K.517’nin iskeletini sunuyor. Farklı bir şey sunduğu konusunda kararsızım. Bilindik parmak cambazlığı.

K.11

Allegro – Moderato tartışması süre dursun, benim kulağıma göre Moderato tempo eserin zarafetini belirginleştiriyor. Evet, müthiş melodik fikirler veya şaşırtan cümlecikler yok, triller’den kurtulduk sanıyorsunuz ancak bir anda beliriveriyorlar. Nedense bu eser tam ifade edilememiş harika bir fikrin geride kalanı gibi.

K.12

Bağlar ve beklenmedik onaltılık notalar ile farklı bir melodik yapı kurgulanmış. Güzel girişe karşın lüzumsuz süslemeler melodiyi saklıyor. Bach’ın envansiyonlarını andıran cümleler sık sık duyuluyor. İkinci bölümde sürpriz güzellikler var, sonuna kadar dinletiyor eseri.

K.13

İki yaramaz çocuğun kovalamacısını andırıyor ancak sarayın içinde koştukları da hatırlatılıyor. Son bölümde zorluk derecesi yüksek triller ile yaratılan minyatür eser izlenmeye – yani dinlenmeye aday.

K.14

Presto tempo, onaltılık notalar… Kendinizi bir anda kovalamacanın içerisinde buluyorsunuz. 13,14 ve 15. ölçülerde kendini tekrar eden La oktavı ile ne ifade edilmeye çalışılmış anlaması güç zira eser icra edilirken yaramaz bir çocuğun Scarlatti’nin yanına gelip rastgele tuşlara bastığı hissini veriyor.

K.15

Esere bir anlam yüklemekte zorlandım. Neredeyse tamamen egzersiz maksadıyla bestelenmiş olabilir.

K.16

4/4 zaman imzası ile bestelenmiş eserin ilk bölümünde 35. ölçüden sonra duyulan tek vuruşluk (dörtlük) bağlı notalar kulağı yormayan güzel bir dizi oluşturmuş. İkinci bölümün yapısı, ilk bölümde eksikliği hissedilen ve müzik adına yapılması gerekenleri içeriyor.

K.17

32. ölçü ile özlenen Scarlatti derinliği duyulmaya başlıyor… Harika bir melodi. Ancak acele etmeyin zira hemen ardından gelen kromatik koşular bizi tekrar başladığımız yere döndürüyor. Kendini tekrar eden uzun ikinci bölüm sabırlı kulaklara beklenmedik derinlikte ama oldukça kısa süren melodiler sunuyor.

K.18

Barok dönem özelinde konuşursak Presto temponun fazla bir şey vaat etmez. Evet, derli toplu bir sonat ancak akılda kalıcı bir motife sahip değil. Uzun ve sağ el çalıştırmak için ideal.

K.19

Allegro ve kesişimi tempolarda kulak kolay ayırt edebildiği için melodi ile doyurulması gerekir. Bu eser neredeyse bunu başarıyor. Süreklilik arz eden motifler el değiştirse de dinleyiciyi sonuna kadar içinde tutmayı başaran bir sonat. Fazlasını beklemek doğru değil.

K.20

Trill sendromu ile beklentiyi düşüren sonat 41-47 ölçüleri arasında bir anda Beyer’in piyano metodu haline geliyor. Üç ve dört sesli akorlar ile başlayan ikinci bölüm bize bir duruş sergiliyor, devamında duyduklarımız kulağa hoş geliyor. 79-87 ölçüler arasındaki süslemeler bırakın fazla gelmeyi, neredeyse harika. Final ise malesef yine piyano metodu havasında.

K.21

Birbirlerinden bağımsız iki farklı motifi işitiyoruz. Hikayeyi bütün haline getirmek ise biraz zor. Piyanistin, yazılmamış olmasına rağmen, özgün yorumu ile ilgi çekici hale gelebilir. Özellikle belirli ölçülerde uygulanacak es – olmasa da – motifler arasında bir iliyet bağı oluşturmak için kullanılabilir.

K.22

Dramatik bir açılışın sabırlı dinleyicileri, zaman ilerledikçe başladıkları noktaya dönmenin hüsranını yaşayacak. Bir eser ancak bu kadar güzel bir şey vaad etmeyebilirdi.

K.23

Onaltılık notaların kalabalık yarattığı bir nota kağıdına bakıyoruz. Belirli ölçülerde bas motifleri dikkat çekebiliyor. Peki sonra? Koşuya devam.

K.24

Oldukça zor ve teknik talep eden bir egzersiz!

K.25

Presto tempodan sonra Allegro’ya dönmek, bir şeyler anlatmaya çalışan ölçüleri duymak içimi rahatlattı. Fa diyez minör tonalite ile ilk karşılaşmamız ancak Scarlatti inceliği muhtelif ölçülere serpilmiş. Egzersiz düzeninden uzak, cümlelere ve anlamlı süslemelere sahip bir eser. En azından sonat yapısına dönmüş olunması mutluluk verici.

K.26

Sol elde oktav destekli sunuş dinleyiciye Kuhlau veya Clementi sonatlarını hatırlatıyor. Birbirine çok benzeyen bölümler merak uyandırmadığı gibi bir sonuca varmıyor.

K.27

Presto tempo lanetinden kurtulmuş bir eser daha! Basit ve kendini dinleten motiflerin sunulduğu sonatın girişi ile sonuca yakın bir finali olması dikkat çekici. Bir ızdırap söz konusu.

K.28

Artık tanıdığımız Presto ve Scarlatti koşuları. Eserin melodik yapısında dinleyiciye sunulan hiçbir şey yok.

K.29

16-20. ölçüler arasında şaşırtan güzel bir melodik yapı dışında Scarlatti’ye özgün parmak egzersizlerinden biri daha. Koşu sevenler için.

K.30

Moderato tempoda bestelenen sonat füg yapısında. Tekrarsız 152 ölçü uzunluğunda. Belirgin bir melodi yapısı yok ancak füg sanatının incelikleri yeterli ölçüde mevcut.

K.31

Baslardan tizlere uzanan arpejler ve her bölüm için ayrı tempo işareti ile karşılaştığımız ilk sonat. Bunların dışında kendini hatırlatacak biz özelliğe sahip değil.

K.32

Tek bölümden oluşan ve iki temanın tekrarından ibaret kısa ama dinlendirici bir Arya.

K.33

17. ölçüye kadar anlamsız bir motife sahip eser 18. ölçüden itibaren 3/8 zamana dönüyor, bas çizgisinde yazılmış bağsız onaltılık notalar ile yakalanan ikili ses oldukça özgün. Eserin sonuna doğru baslarda yazılan üç ve dört sesli akorlar dikkat çekici. Bunun dışında aynı melodinin varyasyonlarını dinliyoruz.

K.34

Bach’ın Prelüd’lerini andıran bir giriş ile açılan eser klavye sonatları içerisinde ilk Larghetto tempoya sahip eser. Amatör piyanistler için tempo ve nota yazımı açısından güzel bir çalışma olabilir.

K.35

Melodinin eller arasında geçiş yaptığı, Allegro tempodan biraz daha hızlı icra edildiğinde arka planda dinlendiren, akıcı ama derinlikten uzak bir melodiye sahip olan bu eserin nota yazımı da basit ve ustaca.

K.36

Allegro iniş çıkışlar, tipik etüt yazımı. Dinleyiciye sunacak farklı bir söylevi olmayan, planlı üretim eserlerden birisi daha.

K.37

Baslardan tizlere uzanan arpejler bizi bu eserde de karşılıyor. 11. ölçüden sonra elden ele geçen onaltılıklar üçleme ve beşleme şeklinde yazılınca Mozart sonatlarını hatırlatan bir tını yaratıyor. İkinci bölümde yeni bir melodiye ve bölüm girişlerinde farklı bir Largo’ya, ardından kısa süren bir es ile Allegro’nun tanıtılmasına ihtiyaç var.

K.38

otuzikilik notalar ile bütüne anlam katmayan hız denemeleri mevcut. Eser sanki içerisinde otuzikilik notalar olması amacı ile bestelenmiş, dile getirdiği bir duygu ya da sahip olduğu bir karakter yok.

K.39

Presto tempo ve onaltılık notalardan oluşan koşu egzersizi.

K.40

Kısa bir menüet.

K.41

K.37 için önerdiğim iki vuruşluk iki nota ile hazırlanan zarif bir sunuş ile açılıyor eser. Andante tempoda güzel bir yürüyüş eşlikçisi. İsim vermek gerekseydi ‘Sonbahar’ uygun olabilirdi. Keşke ikinci bölüm farklı bir melodi sunabilseydi.

K.42

Kısa bir menüet daha. Amatör piyanistler için uygun bir egzersiz.

K.43

Güzel bir dans melodisi ile başlıyoruz. Birinci bölümün sonunda farklı bir motif ile eser derinlik kazanıyor. İkinci bölüm rutin tekrardan ibaret.

K.44

Cezbeden bir zariflik ile başlayan sonat bağlı sol el akorları ile duygu yoğunluğu kazanmış. İkinci bölümde sunulan farklı motif, barok süsleme lanetinden uzak durulduğu için Scarlatti’ye kocaman bir yıldız kazandırıyor.

K.45

Yeni bir egzersiz mi yoksa kararsız bir melodi mi? Aralarda duyulan ikili sesler, kromatik koşulara boğulmuş. Fark yaratan bir yazımdan söz etmek mümkün değil.

K.46

Presto tempo için oldukça zorlu bir eser. Belki Allegro tempoda icra edilebilir, Presto ile yutulan güzellikler ortaya çıkabilir.

K.47

İki sesli akorların uzun süren dansı dinlendirici ancak melodik yapı bir şey vaat etmekten uzak. Eğlenceli karaktere sahip bir sonat.

K.48

Üçlemeleri sevmiyorsanız bu sonat size göre değil. Bitmeyen bir koşu…

K.49

Bilinen tüm yazım teknikleri ve notasyon mevcut. Üclemeler, gamlar, kromatik koşular, bağlı ve bağsız akorlar… Tek unutulan melodi/motif olmuş.

K.50

Sonatların süresi uzadıkça içlerini doldurmak konusunda problem yaşanmadığı belli ancak akılda kalacak, dinleyici götürecek melodiler veya varyasyonlardan uzak dönemin yazım kurallarını sıkı sıkıya takip eden eserlerde ısrar var. Bir duygu karmaşası. Tuhaftır, belirli ölçülerde Chopin Mazurka’larını duyar gibiyiz.

K.51

Arpejler, bağlı sekizlikler ve sağ elde bağlı onaltılık inişler, çıkışlar…

K.52

Karşılaştığım ilk romantik karakterdeki sonat. Andante tempo ile uyumlu bir yazım. İcracının yorumlayacağı dinamikler ile güzel bir bis seçeneği.

K.53

Scarlatti için vazgeçilmez olan ancak benim için hemen eserden vazgeçmeme sebep olan Presto tempo ile baş başayız. İlk bölümün ortasında bas’lara yazılan iki vuruşluk vurgular koşan sağ el için belirsiz bir resim çiziyor… Arada durulan sularda her dinleyici kendi rayihasını yaşamakta özgür.

K.54

Belirli bir ifadeye sahip olan eser bütünü itibariyle farklılaşmadan konuya sadık kalıyor. Scarlatti melodik varyasyonlar konusunda hala biraz ürkek

K.55

3/8 zaman ölçüsüne uygun enerjik nota yazımı, el değiştiren bağlı üç sekizlikler. Herhangi bir fikir beyanı yok.

K.56

Görkemli bir giriş. Daha sonra tekrar ve kaybolup gidiyorsunuz.

K.57

Eşlikçi baslar (Alberti) sık kullanılmış, Mozart’ın sonat tempolarını duyar gibiyiz. Paralel üçlüler boy gösteriyor, bağlı notalar ile zaman kullanılmış. Kulağa güzel bir motiften bahsetmek zor.

K.58

Füg temalı eserde kestirilmesi güç bir ruh hali var. Bas’ta yazılan oktavlar inceliği bozuyor.

K.59

Klavsen ile dinlenmesini öneriyorum. İlk bölümde ufak ve kendini dinleten bir melodi var. İkinci bölüm de aynı melodi üzerine devam ediyor ancak albenisi kaybolmuş bir biçimde. Sekizlik grup notaların iniş ve çıkışları dışında farklı bir yazım yok.

K.60

Bu eser sanki K.59’un ikinci bölümü olmalıymış. Daha güzel varyasyonlar ve nota yazımı ile ilerliyor. Eser için herhangi bir tempo belirlenmemiş olması yorun yelpazesini genişletiyor. İki, dört ve altı bağlı notaların dansı.

K.61

Sade ancak ümit veren bir başlangıcın hemen ardından sağ elde 4 bağlı onaltılık artikülasyonlar ile ana karakter duyuluyor. Gayet güzel bir dinleti. Eserin sonuna doğru otuzikilik bağlılar konforlu bir seyahati asfalt dışına çıkarıyor.

K.62

Melodi bağlı sekizlikler, eşlik ise çift sesler ile sürüyor. Trill sayısı o kadar fazla ki bu esere “Trill Sonatı” ismini verebiliriz.

K.63

Sıkıcı bir “Capriccio”

K.64

Beş sesli akorların test edildiği, bağlı sekizlikler ile ilerleyen eserin ana motifini trillerin oluşturuyor olması cazip gelmiyor.

K.65

Sol (bas) ve sağ (melodi) elde onaltılık nota iniş ve çıkışları ile başlıyoruz. İkinci bölümde bağsız yazılan onaltılık çift sesli akorlar ile bas vurguları kulağınızı rahatsız ediyor. Sunacak birşeyi olmayan sonatlardan birisi daha.

K.66

Sağ ele yazılmış onaltılık paralel çift sesler ile ümitler yeşerse de iniş çıkışlar ile bir İstanbul mahallesine dönmüş basma kalıp barok sonat yapısı bu eseride rafa kaldırmak için yeterli bir sebep.

K.67

Fa diyez minör tonalitede yazılmış eser Clementi’nin sonatlarını hatırlatan bir yapıya sahip, melodi konusunda ise hatırlattığı birşey yok.

K.68

21-27 ölçüleri arasında triller ile yaratılan kontrast farklı bir yazım ile geliştirilebilirdi. Heba olan bir melodi.

K.69

Klavsen yerine piyanoda dinlenebilir. Bağsız yazımın ürettiği füg yapısı, seslerin ustaca yerleştirildiği nadir eserlerden. Dört ve sekizlik nota yazımı bıktıran koşturmacalar arasında nefes aldırıyor. Tek kusuru uzunluğu.

K.70

Genç bir prens ya da prenses için egzersiz. 9, 10 ve 11. ölçülerde basa yazılan dörtlük bağsız Do ile büyük ideallerin ürünü olmadığını ispatlıyor.

K.71

Egzersiz olarak tüm piyanistlerin arşivinde bulunması gereken bir sonat.

K.72

Gereksiz bir melodiyi geliştirmek zorunda kalmak… Scarlatti’yi deneyin.

K.73

Üç aralıklı sesler ile tanıdık gelen bir açılış. 3/4 zamandan 3/8’e geçiş yapan orta menüet bölüm keyifli ve sakin. Son bölümde yazılan menüet’in orta bölümden farklı olması? Teşekkürler Scarlatti.

K.74

Triller biraz daha sevimli yerlere yazılmış. Yokuş yukarı ve aşağı barok sonat formuna devam. Herhangi birşey vaat etmiyor.

K.75

14 ölçü boyunca aynı melodinin tekrarı olmasa, yazıma bakan birisi Chopin mazurka’larının “B” bölümü olduğuna yemin edebilir. İhtiyacımız olan bağlı sekizlikler değil, bir melodi!

K.76

Ölçü başına ortalama 12 notanın olduğu çok sesli bir akış. Bölüm sonlarına yazılan otuzikilik gam inişleri Presto tempo ile birleşince anlamsız kalmış.

K.77

Moderato e cantabile ile Menüet aşkı. Harika bir açılış, zarif ve sade yazım. Güzel bir hikaye duyuluyor. Menüet, kendinden beklenen hafifliği bozarak şaşırtıyor, ilk bölümde anlatılan hikayeyi coşkun bir dille hatırlatıyor. Dinlenmeli zira gerçek barok bu olmalı.

K.78

Üç bağlı sekizlikler ile klasik dönem Rondo’su. Kapanış bölümünde yazılan menüet “ninni” tadında.

K.79

Scarlatti heyecan ve neşe dolu duyumlar yaratma konusunda başarılı ancak akılda kalıcı bir melodiyi çok görüyor. Sıkıcı.

K.80

Chopin’in tuhaf Mazurka’sı Op.68/2 için yazılmış bir menüet.

K.81

Grave tempo için usta bir yazım, melodi süzülüyor. 190 ölçülük sonatın Allegro bölümlerinde rüzgar esmeye başlıyor. Tekrar Grave tempoya dönüyoruz ve güzel bir şarkının içerisinde buluyoruz kendimizi. Bölümler arasında hiçbir bağ yok, neredeyse farklı sonatlara ait gibiler.

K.82

Baslarda bağlı altı sekizlik notaların yarattığı dalgalar, sağ elde paralel çift ses çıkışları ile fırtınanın ortasında kalmış bir eser.

K.83

İlk bölümde nota yazımına bakıp 0-6 yaş için uygun bir piyano egzersizi olduğunu düşünebilirsiniz ancak sesler arası kontrast çok hoş. Güzel bir bis parçası daha.

K.84

Altılılar ile melodi oluşturmaya çalışan açılış başarısız bir hezeyan gibi görünse de 43-51. ölçüler arasında yazılan melodi harika. Bu duygusal motif dışında özgün bir yapı yok.

K.85

Onaltılık notaların yarışı.

K.86

Zarif ve tatlı bir melodi, ancak 81 ölçü sürmesi gerekir mi?

K.87

Romantik icraya uygun güzel bir füg yapısı. Dinlendiriyor.

K.88

Grave – Andante – Allegro bölümlerinden oluşan eser tam 325 ölçü. Oda müziği için uyarlamaları var (Piyano üçlüsü) ve çok güzel. Klavye solo için fazla uzun.

K.89

Tıpkı K.88 gibi uyarlamaları dinlenebilir. Tercihim mandolin – viyolonsel ikilisi.

K.90

Grave başlangıç ile dinlendirici bir sonat daha. Melodik açıdan artık ürün vermesi beklenen Scarlatti henüz ön plana çıkmış değil. Sonat yapısı gelişiyor ve eserler uzuyor.

K.91

Kulağa güzel gelen bir Grave’den sonra cılız bir Allegro bölüm dinliyoruz.

K.92

Hüzünlü bir açılış ve sakin, ufak adımlar. Oyun bozan Allegro veya farklı bir tempo yok. Sonuna kadar dinleten bir eser.

K.93

Arada duyulan küçük melodi de baş ağrıtan üç, dört ve beşli akorlardan kaçmak zorunda kalıyor.

K.94

Kısa ve dinlendirici bir menüet.

K.95

Bas’a yazılmış bağlı üç sekizlik tekerlemesi.

K.96

Meşhur sonatlarından ilkine geldik. Harika bir fikrin daha açılışta karşımıza çıkması ile enerjimiz yerine geliyor. Tekrar eden altı tane Onaltılık notanın sunuş zamanı öyle doğru ki baş ağrısı yerine heyecanı dizginliyor. Son 30 ölçünün farklı ses aralıkların yazılmış akorlardan ibaret olması eseri ikinci defa dinleme konusunda kararsız bıraksa da bütünü itibariyle Scarlatti’ye kocaman bir yıldız kazandıran eserlerden.

K.97

Güzel hikayeleri olan motifler ile süslü. Barok neşesi.

K.98

Açılışı bana Chopin valslerini hatırlattı. Virgülden sonra başlayan Onaltılık bağlı nota koşusu ait olduğu döneme geri dönmeme neden olsa da arka planda eseri dinamik kılan kısa motifler var. İkinci bölümde ana temanın gelişimi abartıdan uzak ve estetik. Dinlenebilir.

K.99

Karasoz bir ruh halini yansıtıyor. Onaltılık nota yazımı bize fazla kafa yordurmadan ilerlememizi söylüyor. Tınısında hüzün var. Sonuna kadar dinleyici hapseden bir tarafı da yok değil.

K.100

12/8 zamanda yazılmış eserin piyano marifeti ile icrası tercih edilmeli. Farklı nüanslar, forte veya piano geçişlere ihtiyacı var.

K.101

Barok müzik için tahammül sınırım Onaltılık notalara kadar… otuzikilik inişler bana klavye için müzik değil şov bestelendiğini düşündürüyor. Koşular arasında nefeslenirken duyulan melodiler ise biraz sihirli, sabrınıza puan kazandırabilir. Özellikle kapanışta duyulan motifler bütüne ait olmayan özgün fikirleri açıkca ortaya koyuyor.

K.102

Farklı bir koreografi. Melodik uyumsuzluk.

K.103

K.96’yı andıran süslemeler eseri bulunduğu yerden farklı bir basamağa taşımak için yeterli değil. Hafif, soylu bir melodinin tekrarından ibaret.

K.104

Neşeli bir başlangıç ancak dikkat çekici olan güzel ezgiler 26. ölçüden sonra başlıyor. Bağsız Onaltılık notlar merdivenleri koşarak çıkan bir çocuk edasıyla yazılmış. Birden fazla motif var ve hepsi özgün, keyifli bir sonat.

K.105

Tereddüt eden bir melodi, farklı varyasyonlar ile süslenmiş gibi görünse de tekrar ediyor. Pek uyuşmayan fikirler, birbirinden farklı eserlerin eklenip çıkarılmasını andıran bölümler.

K.106

Özgün bir açılış, üç bağlı sekizliklerin inişleri ve çıkışları. Tek yazılmış dörtlükler esere mizansen katmış. Büyük süslemeler ve teknik yeterlilik gerektirmeyen bir dinleti.

K.107

Dört sesli akorlardan çift seslere inişleri sağ elde otuzikilik koşturmacanın takip ettiği bir karmaşa. Ancak ilk bölüm motifinin ikincil varyasyonu tat veriyor.

K.108

Schubert’in askeri marşını andıran artık dörtlüler, tam beşliler ve oktavlar.

K.109

Dinlemesi kadar çalması da keyifli olacak bir barok Adagio.

K.110

Paralel yazılmış Onaltılık notaların ana yapıyı oluşturması o eseri dinlenebilir kategoriden çıkartıyor. İkinci bölümde yazılmış motif kulağa hoş gelse de bütünü itibariyle yorucu.

K.111

Üç bağlı sekizliklerin dansı. Aralarda melodiyi sol ele taşıyıp sağ elde dört ve üzeri ses akorlar ile eşlik denemesi ilginç.

K.112

Sakin kıyılar, hafif bir sonat ancak kısa süre sonra tanıdık geliyor.

K.113

Sürükleyici bir eser, hızı dinleyici geride bırakmıyor. Her köşede bir melodik unsur size kendini dinletiyor. Basit bas yazımı ve bağlı dörtlüklerin ustaca kullanımı.

K.114

Ruhunuzu vererecek çalmanız istenen bir Presto. İkinci bölümde güzel motifler var. Sürat ve melodik yapı kurgusu bir arada ise zorlayıcı.

K.115

Barok dönemin zarafeti işlenmiş. 47-56 ölçüleri arasında ilgi çekici tremulo yazımı var. Beethoven hırçınlığı hissediliyor.

K.116

Zarif bir barok sonat daha. Scarlatti melodik ağını çok güzel işlemiş. Tempo da aşırı kaçmayan icracılardan dinlenmesini öneririm.

K.117

Piyano öğrenenler için 162 ölçüden oluşan ve eserin sonuna doğru teknik anlamda zorlaşan bir sonat. Rutin tekrarlardan oluşan egzersizler yerine hocaların repertuvarlarına eklemesi gereken bir yapıt.

K.118

12-18 ölçülerinde arasında yazılan armonik baslar bestecinin konuya hakimiyetini gösteriyor, sağ el melodisi rutin olsa da kendini dinletiyor. 37. ölçüden sonra sunulan yeni tema oldukça duygusal.

K.119

Çok sesli akorlar ve boş kalan yerlere yazılmış oktavlar ile melodik marşlar serisine aday.

K.120

Notalara baktığınızda her şeyden biraz olduğunu göreceksiniz. Teknik gösteri için uygun.

K.121

Konuşacak çok şeyi olan ancak sunabilecekleri kısıtlı bir barok ürünü. Trill vahası.

K.122

Fikirlerin güzel olmasına rağmen eserin sıkıcı olabilmesi mümkündür. Basa yazılan üç bağlı sekizlikler ve 3-4 sesli akorların bu duruma zemin hazırladığı söylenebilir.

K.123

60-76 ölçüler arasındaki harika şarkı ve basit yazım bir kez işitilmeli. Genel itibariyle sıradan bir eser.

K.124

Tekrarın süslenmiş hali. Kısa sürede dinleyici kaybeden bir yapıt.

K.125

Hiçbir özelliği olmayan koşu yarışlarından bir diğeri.

K.126

Göstrişten uzak dinamik bir yapı. Açılış trill’leri kulağa güzel geliyor. İki anahtar arasına uzanan kromatik gamlar ile devam eden eserin ikinci bölümü tekrardan ibaret.

K.127

Klasik dönem tınıları olan güzel bir menüet tadında. 48, 49 ve 50. ölçünün aynı ve Onaltılık bağlı notalar ile süslenmiş olması akıllara zarar. İkinci bölümde basit oktavlar ile Onaltılık koşucuları duyuyoruz.

K.128

Açılış melodisine bayıldım. Barok dönem 9. ölçüden itibaren yayında. Sunacak fikirleri olmayan bir eser için fazla uzun.

K.129

Chopin’in 3. Piyano Sonatı’nın final bölümü melodisi değil mi çalan?

K.130

Hafif bir dans.

K.131

Benim zevkime göre fazla duraklayan bir müzik.. Sürekli değişen motif ve nota zamanları icracıyı mecbur bırakıyor. Akıcı sonat unsuru, notasyon ile sürümcemede kalmış.

K.132

Bölüm sonları romantik döneme ait sonatlar gibi ışıl ışıl ancak bütünü bunaltıcı trill ve süslemeler ile dolu.

K.133

K.132’nin romantizm eklenmiş hali. Oktavlar ile romantik bir marş havasında.

K.134

İnişler ve çıkışları özleyenler için parmak egzersizi.

K.135

Scarlatti’ye yakışmayacak sıradanlıkta bir motifin arz edilmesi.

K.136

Scarlatti’ye yakışmayacak sıradanlıkta bir motifin arz edilmesi. Bütünü bilindik koşular ve süslemeler.

K.137

Sempatik ve heyecan dolu bir motif üzerine kurulu. Derinliğe sahip aktarımlar ile dinleyiciyi sonuna kadar tutmayı başarıyor.

K.138

Cılız bir giriş ancak 13. ölçü itibariyle sunulan melodi çok özgün. Kalan kısım eldekinin değerlendirilmesinden ibaret.

K.139

Süslemelerin kullanımı akıllıca. Scarlatti için yeni olmayan bir melodi ile heyecanı işlemeye çalışan bas yazımı.

K.140

Yazmış olmak için yazılmamış, fikir sahibi cambazlıklar ilgi çekiyor. Hızlı tempo içerisine ustaca yerleştirilmiş motifler mevcut.

K.141

Bir diğer meşhur sonat. Tekrar eden Onaltılık notaları işittiğinizde eser tanıdık gelecektir. Bana göre insanı yoran bir parmak egzersizinden başka bir şey değil.

K.142

Sade ve güzel dans motifli bir sunuş eserin geri kalanında yolunu bulmaya çalışıyor.

K.143

Trill seven bir sanatseverin siparişi üzerine yazılmış gibi görünen sonatın dinleyiciye sunacak yeni bir fikri yok.

K.144

Güzel bir konser programının ayrılmaz parçası. Dinlendirici bir melodi, tekrarsız cümlecikler ile Scarlatti’den beklenen çalışma.

K.145

Onaltılık ve otuzikilik notaların isyanı.

K.146

İki bağlı otuzikilik notalar ile dikkat çeken bir yazım, genel itibariyle özgün bir motif yok.

K.147

Döneminin ötesinde tınılara sahip, duygusal bir kontrast. Sakin temposu ile dinleyici dostu. Sadece hikayeyi bir uzatıp anlatıyor.

K.148

Andante tempo sevincimiz kursağımızda kalıyor. Bilinçsiz ve amaçsız sadelik benden takdir görmüyor.

K.149

Staccato yazım eser açılışında keyifli ve abartısız. Kısa ve iki bölümden oluşan eserin özgün bir melodiye sahip olmaması üzücü.

K.150

Kararsız ve düzensiz.

K.151

Bağlı üç sekizlik ile sunulabilecekler oldukça sınırlı olsa gerek döneminiz barok olduğunda. Melodi eksik.

K.152

Bir melodi hayal etmeniz gerekiyor. Eserde yok.

K.153

Süslemeleri bitmek bilmiyor.

K.154

Yavaş adımlı bir kır gezintisi, sade notasyon. Vasat.

K.155

Kromatik gam çıkışları ile önemli bir noktaya varılacağı sanılıyor, oysa bu eser de diğerleri gibi saray için fason üretim.

K.156

Do majör tonalite için başarılı sayılabilecek motifler ile süslü. İki tekrar ve kırk ölçü ile kararında.

K.157

Her iki elde bağlı üç sekizlik ile melodik kurgu oluşturmak pek mümkün değil, ispatı ise bu sonat. Kötü değil ancak bestelediğiniz 157. sonat için vasat.

K.158

Andante tempo piyano ile icra edildiğinde piyaniste yorum için geniş bir alan bırakıyor. Bu eserin de yoruma muhtaç bir yapısı var, doğru ellerde dinlendirici. Motifin duygusallıktan bilinmeze kayan yapısı odaklanmayı zorlaştırıyor.

K.159

O meşhur Scarlatti melodisini tekrar işittiğimiz bir açılış. İkinci bölümde aynı motifin işleniş şekli özgün. Bütün itibariyle güzel bir sonat.

K.160

Scarlatti bazen hiç beklenmedik iki ölçü ile bana bütünü unutturup övgü yazdırtabiliyor. 16. ölçüde yazılan fermata (sus) ile başlayan 17 ve 18. ölçüye işlenmiş kısa ama anlamlı virgül motifi harika. Eserin modu değişken, melodik varyasyonları sevenlere hitap ediyor.

K.161

Onaltılık notalar ile parmak egzersizi.

K.162

Zarif karakterde bir Andante… Ancak Onaltılıklar oyunu biraz bozmuş.

K.163

Hafif bas yazımını destekleyecek motiflere sahip değil. Çıplak bir eser.

K.164

Piyano dersleri için harika bir Andante, sade notasyon ve anlaşılır motifler ile öğrencinin kaybolmayacağı bir akışa sahip.

K.165

Andante serisinden devam ediyoruz. Zarif bir ilk bölüm, temponun biraz hızlandığı ikincisi ile son buluyor. İkinci bölümde işitilen bir hikaye var, dinlenebilir.

K.166

K.162-165 arasında dinlediğimiz her şeyden biraz.

K.167

Kromatik gamlar, iniş ve çıkışlar, abartılı trill’ler. Bir de beklenmedik fermata’lar ile duran eser.

K.168

Olduğu yerde sayan bir parça. Her şey birbirinin aynı gibi.

K.169

Bölümler arasında bir bağ kurulamadığı zamane serin sipariş üzerine ‘üretildiği’ hissine kapılıyorum. Sanki olmamış gibi.

K.170

İlk bölümde ısındık, ikinci bölüm koşusuna hazırız. 125-136 ölçülere baktığınızda Scarlatti’nin de ne kadar sıkıldığını görebilirsiniz.

K.171

3/8 zaman ile bıktığımız kromatik koşular, iki sesli klavsen baslar.

K.172

Herkes gibi ben de eseri Schubert’in daslarına benzettim. Güzel bir eser.

K.173

Çift sesli Onaltılık ile tekli sekizlik yazımının sonucu derinlikli bir melodi. Bağlanmış ölçüler ile güzel bir akış.

K.174

Özgün bir melodi. Diğer eserlerden farklı duyuşlar. İyi bir konser seçkisi olabilir.

K.175

Beethoven usülü bir açılış. 22. ölçüden itibaren basa yazılmış 6(!) sesli akorlar ile iddialı bir yazıma sahip. Tekrarlar çok.

K.176

Sade nota yazımı ve iyi fikirlere sahip bir sonat ancak olması gerekenden uzun.

K.177

Coşkulu ve soylu bir giriş dışında söylenebilecek çok söz yok.

K.178

Koşuların ve oktavların gölgesinde bir başka eser.

K.179

Bir hikayemiz var ancak Onaltılık notalar ile acele anlatılması gerekmiş. Motifleri fena değil.

K.180

Yokuşlar ve inişlerin hemen duyulduğu bu sonat neredeyse bir gam egzersizi.

K.181

Her şeyden biraz.

K.182

Teması kayıp bir barok eser daha. Süslemeler ile Onaltılık notaların oluşturduğu baslar dinleyici hapsetmekten uzak.

K.183

Sekizlik bas’a Onaltılık melodi barok için doğru formül olabilir. Bölüm sonlarında altmışdörtlük nota yazımları dikkatten kaçmasın. Genel itibariyle güzel bir eser.

K.184

Bol bol çınlamalar duyacağınız (35-46, 118-125 ölç.) bir eser.

K.185

Melodinin bas’a yazıldığı güzel bir Andante.

K.186

Sınırlarını bilen bir dans melodisi.

K.187

Onaltılık baslar ve aşırı süslemeler ile dinleyiciyi çevrim dışı bırakan bir eser. “Bir yere geç kalmışcasına” uygun bir tempo ismi olabilir.

K.188

Fazla uzatıma kurban edilmiş fikirler.

K.189

Kötü yazılmış bir egzersiz.

K.190

Anladığımız bir melodinin ısrarla tekraren pişirilip önümüze sunulması. Sevindirici olan tek şey eserin kısalığı.

K.191

Bach’ı hatırlatan bir giriş. Gerçek bir barok dönem eseri. Yapı itibariyle süslemelerden uzak, sanki org ile icraya da uygun.

K.192

Sade yazımı ile bir başka güzel piyano çalışması. Öğretmenler için arşiv eseri.

K.193

Hatırladığınız bir eser öyle değil mi? Güzel melodik cümleler, akılda kalıcı bir yapı. İki kişinin heyecanlı sohbetini andıran sonat uygun bir konser seçkisi.

K.194

Karmaşık bağların örümcek ağı gibi sardığı nota kağıdında bahsetmesi güç bir melodi. Paralel yazılmış sekizlikler çok sesli bir çan gibi.

K.195

Trill’lerin melodiye dahil edilmesi kulağı rahatsız etmiyor, ustaca kurgulanmış. Peki kararında bırakılıp farklı varyasyonlar denenmiş mi? Hayır.

K.196

Süresi gayet makul güzel bir dinleti.

K.197

Andante tempoda zarif bir açılış. 35 ölçüden ibaret güzel bir bis eseri.

K.198

İki elin birbirlerine yakın çalıştığı nota yazımı. İkinci bölümde kopmak üzereyken dinen fırtına da Beethoven havası var.

K.199

Bir Andante için fazla süslemey sahip açılıştan sonra 13-22 ölçüler arasında tekrar eden notalar dinleyiciye ‘Plak takıldı mı?’ tereddütünü yaşatıyor.

K.200

Aşina olduğumuz iniş ve çıkışlar; ilk bölümü atlayıp ikinci bölümden itibaren dinleyebilirsiniz.

K.201

Oktavdan başlayıp azalan aralıklara sahip bağlı Onaltılık notların cümbüşü. İniş ve çıkışların yorucu sesi.

K.202

49-109 ölçüleri arasında 6/8 olarak değişen zaman ve bağsız notaların dansı tek kelime harika. Diğer bölümlerin koşturmacasında bile bu orta pasajı hayal edeceksiniz. Müthiş bir bis seçkisi.

K.203

Koşturmacası olduğu kadar bir merkez etrafında dönen farklı melodi önerileri de mevcut. Bütünü itibariyle dinlenebilir bir sonat.

K.204a

Çok uzun ve süslü bir Allegro. Tremolo dolu başlangıç klavsen ile dinlenirse geri kalan seslerin tamamı yutuluyor. Pasif bir coşkusu var.

K.204b

Çarpışan notalar, trill’ler. Sıkıcı melodik unsurlar. Sizi sek sek oynatan ilk bölüm, ikinci bölüm için olan beklentinizi aşağı çekme konusunda başarılı.

K.205

İlk 39 ölçü anlamlı bir motifin duyulmadığı eser 40. ölçü itibariyle 12/8 zaman ile devam ediyor. Hızlı olan kazansın! Kalanı ile toplam 158 ölçüden oluşan eserin tekrar eden notalar ile yaptığı dans bize önceki sonatları hatırlatıyor.

K.206

Biraz daha kısa olabilirdi bu harika Andante. Son bölümde (60-121 ölç.) geliştirilmiş harika bir fikir yok.

K.207

Allegro tempoda çift sesler ile açılış dalgalı bir denizin yarattığı bulantıyı yaratabiliyor. Bunu garantilemek için de Onaltılık notalar yazılmış. Sadece iniş ve çıkışların olduğu bir sonat. Geçiniz.

K.208

İlk bölümde biraz fazla tekrar eden melodiye rağmen değerli bir Adagio. Eserin tekrarsız çalınması taraftarıyım.

K.209

Barok festival müziği.

K.210

Bir Andante için melodi yönünden biraz eksik.

K.211

Tekrar eden notaları özleyenler için birebir. “Mutandi i deti” notu ile art arda çalınması istenen 12 notalık grupların farklı parmaklarla icrası istenmiş. Benim anlamadığım incelikte bir nüans katacağı düşünülmüş olabilir.

K.212

Uzun ve zamanlamaya dikkat edilmesi gereken bir egzersiz.

K.213

Andante tempoda kromatik pasajlar belirli bir gizem ve hüzün içeriyor. Scarlatti kromatik gamlarıyla biz de Andante ile mutlu olmayı bilmeliyiz.

K.214

Mordent süsleme çalışmak isteyenler için.

K.215

Piyano transkripsiyonuna pedal noktaları belirtilecek kadar oynama gerektiren bir eser.

K.216

Noel müziği.

K.217

Fena sayılmayacak bir Andante ile orta bölümü Chopin Mazurka’larını anımsatan bir notasyona sahip bir sonat.

K.218

Paralel yazılan çift sesler ve aralıklar. Çok basit bir melodi.

K.219

Aralıklı seslerin basta değersizleştirdiği bir Andante.

K.220

172 ölçülük dev bir Allegro. Onaltılık notaların uçuştuğu geniş ormanlar.

K.221

Girişte yazılan kopuk melodi de neyin nesi dedirtiyor. Farklı bir tema üzerinde uzlaşma sağlanabilecek mi? Sık tekrar.

K.222

Bağlı sekizlik notaların Vivo tempo ile yarışı.

K.223

Yukarı ve aşağı. Şimdi tekrar.

K.224

Vivo tempo ancak bu kez yarışanlar Onaltılık notalar.

K.225

Sonunda güzel bir tını yakalıyoruz, üstelik Allegro gibi tehlikeli tempoda. Standart bir sonat.

K.226

Fena sayılmaz. Bırakmaya karar verdiğiniz an ufak sürprizler yapıyor.

K.227

Her iki el için kromatik gam egzersizi.

K.228

Israrla yorucu.

K.229

Scarlatti’nin melodik cümle yaratmakta zorlandığı an otuzikilik notalara eseri boğması sinir bozucu.

K.230

Tekrar eden dörtlük notaların çivi çaktığı, bağsız Onaltılıkların kanun tadında taksimi.

K.231

Melodiyi ve basları farkı kişiler yazmış gibi.

K.232

Bach’ın notalarda cömert hali.

K.233

38-63 ölçüler arasında yazılmış harika melodiyi dinlemek gerekir.

K.234

Bu Andante klavsen üzerinde biraz daha anlaşılır.

K.235

Şaşırtan bir orta bölüm. Scarlatti için bir deneme olabilir.

K.236

İlk bölümde o kadar çok çift ses var ki bu bir marş olabilir. İkinci bölüm başladığında parmak egzersizi olduğunu anlayabiliyorsunuz.

K.237

Sağ el kadar sol elinde ısınabileceği bir egzersiz. Lüzumsuz trill’ler.

K.238

Hedefe varmak için acele etmeyen bir Andante. İkinci bölümde icracıyı zorlayacak fazlalıkta arıza ve çift ses.

K.239

Aynı ölçü içinde Onaltılık notadan bağlı sekizliklere geçiş güzel bir tını yaratmış. Bu tınıda ısrar ise eseri marşa dönüştürmüş.

K.240

173 ölçülük hiç.

K.241

Vasat bir melodinin tekrarı.

K.242

Dinleyiciye ‘az kaldı’ ruh halini yaşatan senkoplar (aksatım).

K.243

Mordent ve süs mezarlığı.

K.244

65. ölçüden itibaren başlayan orta bölümde Beethoven rüzgarı hissediliyor. Eser bir yere varmak istiyor ancak başarılı olduğu konusunda çekincelerim var.

K.245

118 ölçü boyunca arpej dinlemek isteyenlerin kaçırmaması gereken bir sonat.

K.246

Paralel sekizlikler. İlk bölümde hoşa giden bir melodi var ama izini kaybettirmeyi başarıyor.

K.247

Senkop bir melodi, tekrar, bağlı otuzikilik notalar ve son.

K.248

73-88 ölçüleri arasında tekrar eden sekizlik Mi notası. Yaklaşık 120 adet Mi art arda.

K.249

Hem çok hızlı konuşuyor hem de kelimeleri yutarak telafuz ediyor.

K.250

Gam ve arpej agzersizi.

K.251

Açılışta güzel bir vals melodisi işitiyoruz. Aynı melodinin farklı varyasyonunu ikinci bölümde biraz daha uzun – belki olması gerekende de uzun – duyabilirsiniz. Hepsi bu kadar.

K.252

Tutarsız melodiler dizisi. Bir eser gövdesinden söz etmek zor.

K.253

İlk nota sayfasına baktığınız an eserin yazılış amacını anlayabilirsiniz. Kromatik gamlar, trill, mordent ve devamında sol ek oktavları. Egzersiz serisi için bir yenisi.

K.254

Senkop notasyon, bağsız dörtlük notalar ve basit yazım. Sıradan bir eser ancak amatör piyanistler için uygun bir çalışma alanı. Tüm bunlar için yine de çok uzun.

K.255

3/8 zamanlı eserin ölçü başına ortalama iki sesi var. Tek ihtiyacınız olan ufak bir kilise ve klavsen.

K.256

Yürüyüşe çıkmış adım sayar bir melodiyi sabırla takip ediyoruz. Bir sonuca ulaşamıyoruz.

K.257

Eller arasında sesin dinamik değişim gösterdiği, vasat da olsa eşlik melodisi olan bir sonat.

K.258

Umut vaat eden bir açılışın ardından küle dönen hayaller.

K.259

Açılışta paralel yazılan seslerin yarattığı belirsizlik güzel. Piyano üzerinde sol pedal ile Chopin’e kayan bir nüans dahi yakalanabilir. Devamında yazılan Onaltılık notalar acele edilmeden geçilirse fena sayılmayacak bir sonat ile karşı karşıyayız demektir.

K.260

Fırtınalı bir denizde dalgalar ile yükselip alçalan teknenin tasviri. ‘La Mer’ in barok versiyonu.

K.261

Sıkıcı bir açılışından ardından Bach’ın envansiyonlarını hatırlatan motifler. Ciddiyet kısa süre sonra çocuk dansına oradan da tekrar eden Onaltılık notaların işkencesine dönebiliyor.

K.262

Beklenmedik süslemelerin eğlence kattığı, vasat üzeri bir motife sahip.

K.263

Son iki ölçüde yazılan kapanış (kadans) Scarlatti için büyük bir yenilik.

K.264

240 ölçülük barok klavye sonatı kitabı.

K.265

İlk dört ölçüde yazılan açılışın Mozart’ın 40. Senfoni’sine benzemesi dışında yorumum yok.

K.266

Pastoral bir Andante. Güzel.

K.267

Barok fon müziği.

K.268

Güzel bir Allegro açılış, fermata ile bölünmüş paralel seslerin beğeni toplayan karakter makyajı. Tekrarsız icrası dinlenir.

K.269

Arpejler. Çok sayıda.

K.270

Chopin Mazurka Op.68 / 3

K.271

Parmak egzersizi.

K.272

Yeni başlayanlar için barok Allegro.

K.273

Zekice işlemelere sahip uyku öncesi müziği. Daha önce işitmediğimiz motifler.

K.274

Sade notasyonu ve kısalığı ile güzel bir öğrenci ödevi.

K.275

Scarlatti’nin bir oturuşta sonat yazabildiğinin ispatı.

K.276

Aksak ve eğlenceli bir dans.

K.277

Lobi veya fon müziği olarak değerlendirilmeli.

K.278

‘Con velaocita’ yazılmış, yani süratli. Yol arpejli, dikkat etmekte fayda var.

K.279

Kötü bir Andante.

K.280

“Evimizde Tadilt Var” isimli klavye sonatı.

K.281

Hemen unutacağınız yerel bir dans.

K.282

Ortasında Andante olan parmak, akor ve gam egzersizi.

K.283

Asansör yerine merdivenleri kullanmayı tercih ettiğiniz ancak gideceğiniz dairenin tahmininizden daha yukarıda olduğunu anladığınızda çalması gereken melodi.

K.284

Peş peşe üç ölçüde mordent kullanımı yasak olsaydı Scarlatti bugün olduğundan farklı yerde olabilirdi. Yine de hikaye anlatan bir eser, fena değil.

K.285

Yan yana iki piyano hayal edin. Birisinde bu sonat çalınırken ötekinde amatör bir öğrenci gam çalışıyor olsun. O odada duyacağınız tınılar.

K.286

Ben bıktım ama Scarlatti banal Allegro-Arpej üretiminden bıkmamış. Geçiniz.

K.287

Kilise org’u için yazılmış bir eser. Tasnif dışı.

K.288

Biraz Bach.

K.289

Sıradan bir Allegro.

K.290

Bir fikir bulup onu yavaşça öldürmek.

K.291

Berbat bir melodi. Onu taçlandıran mordent’ler.

K.292

Bıktıran melodi tekrarı.

K.293

Heyecanlı girişe tav olanlar kromatik gam dinlemeye de mahkum olurlar.

K.294

Harika bir şey olacakmış hissi veren ama olamayan girişe sahip, talihsiz bir Andante sonat. Onaltılık notalardan medet uman melodik cümleler.

K.295

Tekrarlar çalınmazsa kabul edilebilir bir Allegro.

K.296

Fazla çınlayan bir Andante. 26. ölçü ile başlayan tekrarlı sekizlik motif hiç fena sayılmaz.

K.297

Kötü bir melodi ve yazım. Sürdürmesi zor ama Scarlatti başarmış.

K.298

İlk sayfada umut vaat eden bir eserin aslında eğlenceli bir egzersiz olması.

K.299

Çift seslerin dönüşü ile Onaltılık notaların ayaklanması.

K.300

Anlatacak hikayesi olmayan, öylesine bir Andante.

K.301

Fikirden fikire atlıyoruz ama altı boş idealar dünyasındayız.

K.302

İnişler, çıkışlar ve arpejler.

K.303

Güzel bir eser ancak fazla mordent, trill ve süsleme var.

K.304

Belirli bir motife sahip ikinci bölüme şans verebilirsiniz.

K.305

Bütün ile tutarız motiflerin denendiği vasat bir eser.

K.306

Hanon metodu.

K.307

Gam egzersizi.

K.308

Piyanoya yeni başlayanlar için orta seviye ev ödevi.

K.309

Virajlı yollarda ilerleyen bir araba için takip müziği.

K.310

Arpejlere Andante tempo ile çalışmak isteyenleri unutmamış Scarlatti.

K.311

Yanlış nota basmıyor icracı, korkmayın. Nota yazımı öyle.

K.312

Her barok unsura sahip egzersizlerden birisi.

K.313

111 ölçü bitiyor ve siz sürekli aynı melodiyi dinliyormuş gibisiniz.

K.314

Sağ elde başlayan bağlı sekizliklerin sol ele eşlik olarak geçişi güzel ancak boş kalan sağ ele aralıklar veya oktavlardan farklı melodik unsurlar gerekli. Duyulan bir fikir var.

K.315

Baş ağrıtıcı zıplama.

K.316

Naif bir melodi ile başlıyor, dinlemesi keyifli varyasonlar ile devam ediyor. Sona doğru saçmalıyor olsa da şans verilebilir.

K.317

Baş ağrısı.

K.318

Sıradan bir Andante.

K.319

Olabilir bir Allegro. İlk bölümü bis eseri olarak çalınabilir.

K.320

Evet, güzel bir ilerleyişi var ancak benim standartlarıma göre melodik form eksik.

K.321

Yokuşlar, Onaltılık notalar.

K.322

Hafif ama sevimli bir melodi var. Notasyon basit. Konser seçkisi veya bis için ideal.

K.323

Arpej tepeleri.

K.324

Tekrar kurban edilmiş bir Andante. Prematüre melodiler.

K.325

Çınlayan sonat.

K.326

Süslemeler ile oluşturulmaya çalışılan motif.

K.327

Bir başka çınlayan motif. Sürekli tekrar.

K.328

Bas girişten sonra eşlik eden hafif melodi yerli yerinde. Arada sıkıcı gamlar duyulsa da karakter sahibi olmaya yakın bir eser.

K.329

Ufak sanatseverleri memnun edebilecek yapıda bir eser.

K.330

Vasat bir melodi etrafında yaşanan kovalamaca.

K.331

Fikirlerin sunuş sırasında bir problem olabilir. Aday adayı bir Andante.

K.332

Kopuk bir yapısı var. Yazım tarzı yüzünden durup kalkan bir tempo hissi cabası.

K.333

Gibi yapmak. Dinleyiciyi kendine çekecek hiçbir unsur yok.

K.334

Görünen o ki 334. eserini besteliyor olsa bile arpej egzersizlerinden vazgeçemiyor üstat.

K.335

Kendinden sıkılıp form değiştirebilen ilk sonat.

K.336

Özgün olmayan her şeyin değerli edasıyla takdimi. Sonrasında tekrarlar.

K.337

18-21 ölçülerde yazılan akorlar ile parmak sallayan eserin takip eden onlarca ölçüsünde sadece gam iniş ve çıkışları mevcut. Berbat bir dinleti.

K.338

otuzikilik notalar ile motif tasarlayıp, bunu tasarım aşamasında bırakmak. Israrla bitmiş ürün gibi de sunmak.

K.339

Geniş açıdan bakılınca gam egzersizi. Yakınen incelendiğinde sıkıcı bir sonat.

K.340

Sağ elde mordentler sol elde 2-4 sesli akorlar ile çıldırmanın eşiğinde tutan bir eser. Sürekli ‘bip’ leyen tekrarlar.

K.341

Biraz eğlenceye vakit ayırmış bir Allegro.

K.342

Melodik unsurun Hanon kadar olduğu egzersizler serisi.

K.343

Günümüzde yadırganmayacak tınılara sahip, farklı melodik kurgular ile işlenmiş bir eser.

K.344

Rotası belirsiz bir gezinti.

K.345

Başımızı ağrıtan oktavları saymazsak yerel, iki zamanlı bir dans havasında.

K.346

Başta söyleyeceğini sonda söylemek.

K.347

Özlenen o harika açılış. Duygusal motifin dinleyiciyi hapsettiği, umudun yer yer kaybolduğu bir ağıt. Güzel bir konser seçkisi.

K.348

Prestissimo tempoda Onaltılık nota çalışmak isteyenlere.

K.349

Sıkıcı ve uzun bir parmak egzersizi daha.

K.350

Sevimli bir kır gezisi.

K.351

135. ölçüye kadar kötü bir melodi ve yapısal kurgu, kalan 65 ölçü boyunca gam egzersizi.

K.352

Güzel yakalanmış bir melodi, üstelik Scarlatti’nin tempolu tarzına da uygun. Sonuç alınamamış.

K.353

Hanon gam egzersizleri.

K.354

Arada harika fikirlerin işitildiği onlarca parçaya bölünmüş, can çekişen bir sonat.

K.355

Motive edici motifler içeren bir gam egzersizi daha.

K.356

Uzun metrajlı ancak zarif işlemeli bir film.

K.357

Neredeyse her 10 ölçüde farklı bir eserden kesitler dinlediğimiz 193 ölçülük karmaşa.

K.358

Açılışında aşina olduğumuz bir melodi duyuyoruz. Sonrası düşük irtifada uçan ve rotası olmayan bir uçağın manevraları.

K.359

21-42 ölçüleri arasında ay ışığı sonatını andıran eser Allegrissimo tempo yerine Allegro tempo ile icra edilirse ilginç çözümlemeler işitilebilir.

K.360

Dörtlük – Sekizlik – Dörtlük yazımın sonucu koltuğunuzda zıpladığınızı düşündüren bir ilerleyiş. Buna rağmen bazı ölçülerde zarif işlemeler duyuluyor.

K.361

Süslemeleri kaldırırsak 19. yüzyıla ait bir vals dinliyor olabiliriz. Aksi halde dans.

K.362

Orta seviye bir piyanist için konser seçkisi olabilir.

K.363

Fazla hareketli bir Allegro, melodik bir unsur yok. Koşturmaca içinde zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz.

K.364

Basit bas notasyonu yüzünden melodide koşturan sekizlikler çıplak kalmış. Fazlasıyla tekrar. Sadece sağ eli çalsanız bile fark anlaşılmayabilir.

K.365

34-41. ölçüler arasında duymayı özlediğimiz bir melodi bağı var. Eserin bütününde tekrarı vasat sonatı dinlenebilir kılmış. Fena değil.

K.366

Aralıklı seslerden oluşan gamlar.

K.367

İnişler ve çıkışlardan oluşan Presto egzersizi.

K.368

4/4 zamanda tek vuruşluk ve ikilik notaların bas yazımı ile güzel bir kontrast yakalanmış. Bunun dışında eser kromatik gam koşularından ibaret. Hayal kırıklığı yaratıyor.

K.369

Arpej ve gam egzersizi. Arada ‘sanki’ dedirten notasyon kısa sürmeden özüne dönüyor.

K.370

Tekrar eden notalara sekizlik notalar eşlik ediyor. Sesler ortalama 3-4 aralıktan fazlaya açılmadığı için her şey birbirinin bir tekrarı gibi işitiliyor.

K.371

Her şeyden biraz kategorisinde yer alacak amaçsız bir eser. Sıkıcı.

K.372

En azından bir melodi ve hikaye işitiliyor.

K.373

Gam, oktav ve kromatik pasaj egzersizi.

K.374

Bir Andante’den daha fazlası beklenir. Barok dönem bunun için var.

K.375

Piyano dersleri için ideal. Arpej ve süsleme ağırlıklı.

K.376

Bach Sinfonia.

K.377

Allegrissimo tempoda yazılan Onaltılık notalar Czeryn’nin “Hız Okulu” metodunu hatırlatıyor.

K.378

Sunacak bir şeyi olmayan bir eser için fazla uzun.

K.379

Bir menüetin içine otuzikilik ve altmışdörtlük notalar yazıldığında sonucu merak edenler için.

K.380

Meşhur eserlerinden birisi. Harika bir giriş ve sizi karşılayan akılda kalıcı melodi ile esere başlıyorsunuz. Sıkıcı bir tekrar yerine kraliyet trompetleri işitiliyor, yetmiyor, müthiş bir melodi kendini takdim ediyor. Scarlatti’nin ayakta alkışlanmasını gerektiren, tek ölçüsü bile lüzumsuz donatılmamış bir sonat. Beş yıldız.

K.381

K.380 ile yakalanan başarı fikir vermiş olacak ki melodik unsurlar kendini önceki eserlere nazaran daha çok gösteriyor. Müthiş bir eser değil belki ama anlamsız koşularında arınmış, ufak sürprizler yapan bir Allegro. Konser seçkisi adayı.

K.382

Sol el için arpej çalışması.

K.383

Zor ve melodik bakımdan karşılığını vermeyen bir nota yazımı. Sanki çamura saplanmış gibi.

K.384

Cantabile Andante tempo harika seçim. Zarif ve sakin karakterde bir eser. Tekrar eden notaların yazım yerleri konusunda şüpheliyim – o eski, heyecan veren tını işitilmiyor.

K.385

Bas ve melodinin birbirlerine küstüğü bir sonat.

K.386

Nikolai Rimsky-Korsakov: “Flight of the Bumblebee”

K.387

Fena fikirler yok değil ancak geliştirilmesi konusunda barok yanılgılar mevcut.

K.388

Bir Presto için çok uzun, dolayısıyla baş ağrıtıcı.

K.389

Piyanoya yeni başlayanlar için uygun bir minyatür.

K.390

Güzel bir melodi ile başlıyorusunuz. Mutlaka bir Scarlatti Allegro’su çalmak isteyenler için düşünülebilir. Dinleyici dostu.

K.391

Eski bir Nokia melodisi ile polifonik bir kapı zili arasında.

K.392

39. ölçüden 46. ölçüye kadar Re notası tekrarlıyor, ölçü başına 4 nota. Benzer tekrarlar farklı notalar ile mevcut. Neden bestelendiğini anlamadığım bir eser.

K.393

Farklı bir şey sunmayan ancak kısa olmasıyla albeni sahibi bir menüet.

K.394

Bach’ın korkutucu ve meşhur Re-minör Tokata ve Füg’ü. İkinci bölüm ise arpej çalışması.

K.395

Gam, arpej ve oktav egzersizi.

K.396

Sadece üç ölçü Andante ve 6/8 zaman ile Allegro’ya dönüşen eser. Vızıltı senfonisi.

K.397

Üzerinde çalışılmış bir menüet. Belki biraz fazla.

K.398

Yazılabilecek en saçma oktav dizisi ile açılış. Sonrası boş vaatler.

K.399

Zor bir egzersiz.

K.400

Kimi ölçülerde on iki sesin basıldığı, bağımsız temalar ile dolu bir Allegro.

K.401

Arpejler ile açılan Allegro umutları tüketiyor ancak belirli melodik fikirler ilgi çekici. Bir defa da olsa dinlenmeli.

K.402

2-3 aralıklı seslerden ve dörtlük bağsız notalardan oluşan bir Andante kulağa huzur verici gelse de 156 ölçü boyunca dinlenmez.

K.403

Evet, melodik cümleler var ama arpejlerden fırsat bulamıyorlar. Olmadık yerde gam inişleri konser esnasında salona giren seyirciler gibi rahatsız edici.

K.404

Andante tempodan biraz da olsa açılmanıza izin verecek notasyon bütüne canlılık kazandırmış. Bir noktadan sonra ‘bit artık’ düşüncesine girmenize sebep 176 ölçü.

K.405

Arpejler ile senkop yazım, notaya bakıldığında anlamsız gelen eserin dinlenmesi halinde rahatsızlık vermeyen bir akışa sahip olmasını sağlamış. Belirli ölçülerde dönemin ötesine dahi geçilmiş.

K.406

Scarlatti klavye sonatları için bir formül bulmuş olabilirim. Gam ile açılıyorsa geçiniz.

K.407

Bas hakimiyeti çift seslerde. Melodi kimi yerde bağlı ve süslemeler mevcut ancak istenen sonuç alınamamış gibi.

K.408

Basit notasyonda güzel bir Andante.

K.409

İkinci bölümde 71. ölçüden 142. ölçüye kadar tekrar eden üç adet sekizlik nota yazımı bir rekor denemesi olabilir.

K.410

Scarlatti’nin eskiz defteri, yanlışlıkla basıma girmiş.

K.411

Daralan arpejli yollar.

K.412

Eğlenceli bir melodi’nin ağda yapılması.

K.413

Di-Ta-Ta isimli klavye sonatı.

K.414

Anlamsız sesler dizisinin gam egzersizine dönüşmesi.

K.415

Barok bir Chopin etüdü.

K.416

Gam ve arpej egzersizi.

K.417

Bağsız tek seslerden oluşan basit bir füg notasyonu ancak oldukça uzun.

K.418

Biraz Mozart.

K.419

Bağlı notalar ve oktavlar ile kontrol altında tutulan ruh hali, yeni bir günün doğumunu anlatan hoş bir eser yaratmış. Tinsel bir yapı. Güzel bir konser seçkisi.

K.420

Bilinen bir Scarlatti eseri. Tekrar eden notaların ustaca kullanımı akılda kalıcılık konusunda işe yaramış. Bu sihirin sürekli hale gelmesi büyüyü bozmuş.

K.421

Çizgi filmlerde yaşanan kovalamaca sahneleri için biçilmiş kaftan.

K.422

Scarlatti’nin en büyük hatası, yazdığı nota veya cümleler ile bir şey hedeflemiyor olması. Sadece “Neden olmasın” ilkesi ile ele aldığı eserlerden birisi.

K.423

Farklı vuruş zamanlarında notalar ile bezenmiş bas ve melodi satırları bir süre sonra odaklanmayı zorlaştırıyor. Sıradan.

K.424

Zarif bir motif ile başlıyoruz. Melodi ustaca kaybediliyor ve geri getiriliyor. Eser böyle sürüp gidiyor. Geçiniz.

K.425

Bir hikaye anlatmıyor olmasına rağmen üslup ve yazım açısından yenilikçi. Farklı tınılar duymak güzel. Gerçek hikaye nedir konusunda dinleyiciye kendisini sorgulatıyor.

K.426

Bir ay ışığı sonatı daha mı? Değil. İkinci bölümde duygusal bir motif var, hoşa gidiyor. Farklı bir Scarlatti tanıtmak isteyen piyanistler için repertuvar seçkisi.

K.427

Hız becerilerini göstermek isteyen icracılar için yazılmış şov eseri.

K.428

Paralel yazılmış seslerin sıkışması ve sıkıntısı. İki ölçüde bir bitmek bilmez çift sesler ile zihnimize kazındın.

K.429

Piyano ile icrasında yakalanabilir derinlikler mevcut. Bitmek bilmez arpej dizileri ile yakamızı bırakmıyor barok. Kapanışa doğru işitilen harika melodi bu eseri kurtarmaya yeter.

K.430

Basit bir melodinin sürekli tekrar edildiği vasat bir eser.

K.431

Arpejler! Bu sefer içimizi ferahlatıyor. Sadece 16 ölçü olması şaşırtıcı, bir çırpıda bitiyor. Chopin prelüd gibi.

K.432

Scarlatti’nin koşturmacalı, melodik yapıdan uzak ve hikayesiz Allegro eserleri sevdirme çabası eksilmiyor. Zaman kaybı.

K.433

Bu eser ile ilgili tavsiyem: Bas’ı çalmayın, sadece melodi. Teşekkür edeceksiniz.

K.434

Andante tempoda oktav çalışması.

K.435

Ağaçkakan sonatı.

K.436

Belirli bir heyecan yükü ile yapılan açılış gam ve arpej egzersizine dönüyor.

K.437

Muhtelif aralıklı seslerin kurbanı zarif bir Andante.

K.438

53. ölçü itibariyle Beethoven – ay ışığı sonatının son bölümünü duyabilirsiniz. Cılız versiyonunu. Bunun dışında notum yok.

K.439

Hikaye kavramını kullanırken tam da bahsettiğim bu. Hikayesi olan bir eseri pas geçmeyin.

K.440

Barok dönem menüet formu ile ilgi bir kitap yazılacaksa temel örnek bu eserdir.

K.441

Ne barok ne modern. Tekrar eden melodi bunaltıyor.

K.442

Süslemeler o kadar ustaca yerleştirilmişki kulağa melodi olarak geliyor. Oysa sıradan arpejler, inişler ve çıkışlar.

K.443

İkinci bölümü özgün ve güzel.

K.444

Oktavlar ve çift sesler ile sürat denemesi.

K.445

Hanon.

K.446

Kısa ve dinlendiren bir melodi için senkoplu nota yazımı.

K.447

Çift sesler ve gam uçuşlarından ibaret, sıradan bir eser.

K.448

Sekizlik notalara karşı sağ elde onaltılık notalar. Biraz karmaşa.

K.449

Dinlediğiniz üzere doğru yere yazıldığında çıkan gamlar bütüne ifade katabiliyor. Şimdi ihtiyacımız olan mordent yerine melodi.

K.450

Girişi ele alındığında kendini oldukça soylu tanıtan bir eser. Kral görünmeden önce çalınan trompetleri işitiyoruz. Bunu bir melodi olarak kabul edip sürdürmek konusunda emin değilim.

K.451

Oldukça ciddi bir melodiye sahip eser. Oktavlardan oluşan gamlara kurban edilmeseydi sonucu merak konusu.

K.452

Kesinlikle bu kadar uzun olmak zorunda olmayan bir eser. Sürekli aynı motifin tekrarı.

K.453

Zor bir yöntem seçilmiş; arpejler ile hikaye anlatımı denenmiş. Vasat.

K.454

İlk 18 ölçü Leopold Mozart, kalanı gam egzersizi.

K.455

Tekrar eden notaları sevenler için. İleri seviye ağaçkakan stili.

K.456

Arpej basları masum göstermek için melodi satırına eklenmiş sıradan notalar. El almaz.

K.457

Kısa ilk temanın kontrastını sol elde mordent ile sağlayabilmek başarıdır. Gam yokuşları var ama promosyon cümleler de işitiliyor.

K.458

30-38. ölçüler arasında harika bir melodi sunuluyor ama devamı bozuk satıh. Tam vazgeçmek üzereyken ilgi çekici bit motif daha duyuluyor. Vasatın biraz üstü.

K.459

Gamlar ve arpejler üzerine kurulu eserlerin besteci tarafından patronuna ve saray eşrafına egzersiz maksadıyla yazıldığı çok açık. Bu egzersiz melodik olarak diğerlerine göre daha güzel. Klavye sonatı olarak değersiz.

K.460

Entelektüel bir klavye sonatı. Temaları ağda yapmadan işliyor ve yenisine doğru yol alıyor. Eserin ruh halini tayin etmek zor, isyan ve hüzün formülün bir parçası.

K.461

Onaltılık notalardan oluşan gam egzersizi.

K.462

Daha güzel Andante’ler dinlemiştik. İkinci bölümü oktav egzersizi.

K.463

Temponun azalmadığı bir Western filmi.

K.464

Chopin’in yağmur damlaları prelüdü.

K.465

Arpej ve gam egzersizi.

K.466

İşte burada güzel bir Andante eseri dinliyoruz. Harika bir bis seçkisi.

K.467

Yazılanın aksine Allegro tempoda icra edilirse işitilebilen bir eser. Vasat.

K.468

İlk 66 ölçünün anlattığını kalan 41 ölçü yalanlıyor. Terz yüz edilmiş bir yapı.

K.469

Eşlik etmesi beklenen (Alberti) bas melodiyi ele geçirmiş, sağ el çift vuruşluk seslere sarılmak zorunda kalmış. Geçiniz.

K.470

Sonuca doğru gam egzersizine evrilen, vasat bir Allegro marş.

K.471

Öncekiler içerisinde son sıralara aday bir menüet.

K.472

Orta seviye piyanistler için uygun bir Andante.

K.473

Senkop notasyon ama kötü bas yazımı. Kısa süre sonra sıradanlaşıyor.

K.474

Bir Andante’ye canlılık kazandıran Onaltılık notaların yazımı yerli yerinde. Motif akıcı ve kulağa hoş geliyor. Sanki hikayenin sonu eksik.

K.475

Nota üzerinde zig zag çizen arpejler = Heyecanlı bir kovalamaca.

K.476

Güzel başlayıp sonra egzersize dönen bir başka yitik eser.

K.477

Arpej sonatı.

K.478

Tekrarlar ile çalındığında neredeyse 12 dakika süren bir Andante. Güzel bir motif ama dikkat eşiğini zorluyor.

K.479

Sol el için egzersiz. Melodi öylesine.

K.480

Büyük beklentiler olmadan dinlenebilir. Vasat çizgisine yakın.

K.481

Güzel bir Andante daha. Konser ya da bis seçkisi olabilir.

K.482

Sıradan barok notasyon. Sıkıcı.

K.483

Hammerklavier’in aklı karışmış versiyonu.

K.484

Jazz için gam ve arpej egzersizleri.

K.485

Oktav ve arpejlerden ibaret kötü bir Andante denemesi.

K.486

125 ölçülük sıradanlık.

K.487

Dünyada en fazla mordent/trill içeren piyano eseri. Bağ ağrısı garantili.

K.488

Bağlı arpejler ve sürpriz gam çıkışları ile dikkate değer olmayan bir eser daha.

K.489

Güzel ama sıkıcı bir dans.

K.490

Eser açılışında işitilen Onaltılık, otuzikilik ve altmışdörtlük notalara bir sabıt gösterirseniz ilerleyen ölçülerde güzel melodiler sizi bekliyor. Bas için yazılan akorlar ve iki el arasındaki mesafe ile özgün bir eser, konser seçkisi olabilir.

K.491

Melodisini süratli bas notalarına kaptıran bir eser. Beklenmedik mordent yazımı ile iller daha tuhaf bir hal almış.

K.492

Sevimsiz gam koşuları var ama çift seslerin oluşturduğu ritim güzel. Kesinlikle piyano ile dinlenmeli, klavsen felaket olabilir.

K.493

Süre uzadıkça sempatisini yitiren bir melodi.

K.494

Basa yazılmış zig zag çift seslerin yarattığı dalgalı tempo ile melodiye tutunmak zor.

K.495

Bağsız dörtlük notaların yavaş adımlamaları yüzünden ne zaman başlayacağı meçhul olan bir açılışa sahip. Devamında basit arpejler ve gam inişleri var.

K.496

Bir arpej ve iki dörtlük notadan oluşan tek ölçülük ritim kalıbının alıcısı değilim.

K.497

Oktavlar, tekrar eden notalar ve gamlar. Temel olarak çınlamalar.

K.498

Melodik unsurlara sahip tekdüzelik.

K.499

Arpejler için Andante.

K.500

Özgün ritimlere sahip olduğu kadar gam yokuşlarına ve çift seslerin çaldığı çanlara da sahip. Denemek gerekir.

K.501

Bağ aprıtan arpejler ve bol mordent.

K.502

Bu eserden güzel bir piyano üçlüsü aranje edilebilir. Sonat olarak kısıtlı kalmış gibi. Baslar geliştirilmeye müsait. Giriş senfonik.

K.503

21. ölçü ile başlayan yazıma hayran kalacaksınız. Bu ölçüye kadar yapılan hazırlık da gayet kendini dinleten cümlelere sahip. Hiç fena değil.

K.504

Sol elim oktav, sağ elim Onaltılık nota koştursun diyorsanız.

K.505

Dörtlük ve sekizlik notalar ile en fazla çift seslerden oluşan basit bir eser. Hızlı temposu cılızlığını gölgelemek için yetersiz.

K.506

Temasız egzersizlerden birisi. Eser ister iyi ister kötü olsun, Onaltılık notalarla iki oktav aşağı gam koşturarak açılış yapmak dinleyici ile dalga geçmek gibi.

K.507

Gitar transkripsiyonu başarılı olabilecek bir eser. Fazla süslü.

K.508

Jingle Bells’in barok versiyonu.

K.509

Birbirlerine yakın yükseklikte yazılan notaların yarattığı iniş veya çıkışları değil özgün melodileri dinlemek istiyoruz. Ritim ile şaşkına dönmek istiyoruz. Bu eseri geçiyoruz.

K.510

Modern fikirleri var, kulağa hoş geliyor ritimler. Bu sefer olmuş gibi.

K.511

Eleştiriye açık uzun bir arpej koşusu var ancak akıl dolu bas yazımı her ölçü için ayrı ruh hali yaratabilmiş. Tekrar dinlemek isteyeceğiniz bir eser olmasa da sıkıcı Allegro’lar listesine girmez.

K.512

Varyasyonlar olsa da tüm eser tek bir ritim gibi çınlıyor.

K.513

Zarif bir pastoral açılış, senkop melodi satırları, Allegro’ya geçiş ve tamamen lüzumsuz presto final. İlk iki bölüm için kefilim. Pastoral bölüm güzel bir bis eseri olabilir.

K.514

Okuması kolay bir nota yazımı. Giriş seviye egzersizi olarak arşive kaldırılabilir.

K.515

Piyanist için şov eserlerinden bir diğeri. Bu sefer mordent ve trill hızınız ile seyircileri büyüleyebilirsiniz.

K.516

Akorlara bağlı arpejler ile kulağı rahatsız etmeyen bir temposu var ancak dinlemek için bir sebep yok. Her şey sıradan.

K.517

En sevdiğim eserlerden birisi. Müthiş bir fırtına ve ruh halinin notalara yansıması. Tercihen klavsende dinleyiniz. Mutlaka konser programına alınması gereken bir eser.

K.518

Bağlı nota ve cümleler ile dantel gibi işlenmiş bir ritim yapısı var. Farklı.

K.519

Ağaçkakan serisi.

K.520

Çift sesleri çalışmak isterseniz kaçırmayın.

K.521

Farklı ritim denemeleri. Bütün sıradan.

K.522

Melodi değil bu çınlama.

K.523

Geniş ses aralıklarına sahip arpejler. Kısa bir eser.

K.524

Diğer uyumsuz sonatlar gibi bol oktav sunuyor.

K.525

Ağaçkakan serisi.

K.526

Birtakım ilgi çekici ritim kalıpları.

K.527

İki bölüm, iki farklı tema. Özlemiştik. Eser bütünü itibariyle vasat.

K.528

Kısa ve giriş seviyesi için uygun bir piynao egzersizi.

K.529

Geniş ses aralıkları ve atlamalar ile piyanisti zor durumda bırakabilecek vasat bir eser.

K.530

Her ölçü, boy ve aralıkta arpejler.

K.531

Rüzgar hızı düşük bir Beethoven fırtınası gibi. Klasik dönem tınıları var.

K.532

Tekrar eden arpej baslardan otuzikilik notalara, harika bir akıl karışıklığı.

K.533

Bu eser numarasına ulaştıktan sonra sıradan iniş-çıkışlar için güzelleme yazmam söz konusu değil. Geçiniz.

K.534

Mordent’lerin mahvettiği fikirler.

K.535

Gam egzersizi.

K.536

Yavaş çekimde arpej merdivenleri.

K.537

Ya Prestissimo tempo hatalı ya da notasyon ve ritimler. Ne fark eder? Vasat.

K.538

Scarlatti’ye zorla yazdırılmış bir eser. Çaldıkca başınız ağrısın istemiş.

K.539

Biraz Bach menüet, biraz partita. Araya ve finale yerleştirilmiş saçma gam koşuları dışında yapısı fena sayılmaz. Önceden duyduğumuz bir melodi yeniden kullanılmış. Seveni çok olan bir eser, bana göre özgün bir yanı yok.

K.540

Hem basit hem sıradan. Aynı basit notasyonda daha zekice oluşturulmuş ritimler dinledik.

K.541

Sadece arpej.

K.542

Duygusal ritim kalıplarına sahip bir eser. Melodi sessizleştiğinde gam yokuşları beliriyor.

K.543

Arpej, mordent ve tremolo. Yorucu.

K.544

Piyano icrasında mordent’ler pedal ile icra edilirse esere büyük derinlik kazandıran bir öykü sunulabilir. Fermata’lar güzel yerlerde. Konu uzamadan virgül konulmuş. ancak sonuna kadar mordent ile devam edilmesi kulak yorgunluğu yaratıyor.

K.545

Prestissimo tempo için neredeyse bir melodi oluşturulmuş. Başarılı olduğu anlaşılmasın diye de oktav baslar ile öldürülmüş.

K.546

Daha önce işittiğimiz fikirler.

K.547

Bas ve tiz arasında köprü kuran arpejlerin tek vuruşluk nota ile desteklenmesi oldukça modern bir ritim oluşturmuş. Bunun gibi birkaç güzel melodi işitiliyor, harika değil belki ama bir şans verilebilir.

K.548

Süslemelerin ilgi çekici olmaya başladığı an oktav ve gam egzersizine dönen sonat.

K.549

İlk 8 ölçüyü silebilirsiniz. 9 ile başladıktan sonra hoş bir melodi duyacaksınız. Chopin Op. 62/1 noktürn trill’lerini anımsayacaksınız. Sadece burada yazılanlar daha uçsuz bucaksız.

K.550

Her ölçüde bağsız dört adet dört vuruşluk nota ile güzel bir ritim yakalanmış. Yenilikçi bir yanı ise malesef yok.

K.551

Heyecanlı yapısı ve trill’leri ile sıradan bir Allegro.

K.552

O kadar fazla mordent yazılmış ki yarıda kesme ihtiyacı duyuyorsunuz.

K.553

Güzellikler sürata kurban edilirse.

K.554

Arpejler ve kromatik gam egzersizi.

K.555

Uzun bir merdiven ama her basamakta iki defa sıçrama şartı var.

YORUM YAP

Your email address will not be published.